I Love LA

Şunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim: I Love LA, “arkadaşım ama aynı zamanda işim” diyen herkesin içini acı-tatlı yoğuran, temposu yüksek bir şehir romansı. Kamera bazen palmiye tepesinden süzülüyor, bazen de bir mutfak tezgâhının kenarında, gece 02:17’de dökülen itiraflara yaklaşıyor. Ve evet, ben de izlerken bir noktada “Influencer telefonunun sessize alınması, modern çağın en büyük gerilim müziği” diye not düşmüş olabilirim. Dizi, iptal kültürü, sınırlar, sadakat ve şehrin parıltısına rağmen yalnızlık gibi konuları, eğlenceyi eksiltmeden, klişeye düşmeden anlatıyor. Final cümlemi Maia’ya bırakayım: “LA’yı seviyorum, çünkü beni zorla büyütüyor.” Spoiler değil, vaat. Şunu da ekleyeyim; LA’nin ışıkları güzel ama bu ekibin üstüne düşen gölgeler daha da güzel yazılmış. İzleyin, hem parıltıyı hem çatlağı görün; çünkü bu şehirde en iyi hikâyeler, tam da ikisinin arasında saklanıyor.